Ons verhaal

Ons verhaal, waar moeten we beginnen… 

Na 17 jaar elkaar te kennen, elks een eigen leven gehad te hebben en elks een huwelijk achter de rug te hebben, hadden we EINDELIJK onze weg naar elkaar gevonden, want ja.. Dachten we nu echt dat we een leven zonder elkaar zouden kunnen opbouwen ;-) 

We zijn nu al een aantal jaren een gelukkig samengesteld gezin met 5 kinderen. 

We hadden beide een vaste job, deden een flexijob een stabiel inkomen en een goed runnend huishouden. 

Toen kregen we de vraag of we het cafe van mijn schoonvader wouden overnemen omdat hij reeds enige tijd op de sukkel was met zijn gezondheid en het tijd was dat hij van zijn pensioen kon beginnen genieten. 

We hebben hier toch bijna een jaar over nagedacht want ons eerste gedacht was “hoe gaan wij een cafe runnen als gezin met 5 jonge kinderen”. 

Na veel wikken en wegen, veel plannen, dagen en nachten hierover te praten hebben we besloten om dit voor hun te doen. Het cafe dat al +20 jaar in de familie was, in de familie te houden.

Wat we nooit hadden zien aankomen was dat dit eigenlijk een vraag en aanbod naar ons toe was om ons gezin uit elkaar te krijgen. Letterlijk. 

We hadden nooit verwacht dat we een zaak overnamen waarvan de opzet was onze relatie te breken, ons financieel kapot te krijgen en broers en zussen van elkaar te scheiden. 

Dit allemaal vooraf beraad. Er was gezegd dat de overlater nog een jaar verantwoordelijk zou blijven indien er achterstallen zouden komen. 

In dit jaar is dit gelukkig niet gebeurd want we wisten op voorhand hoe we het allemaal in goede banen zouden kunnen leiden. 

Wat we niet zagen is hoe ondertussen door de overlater (schoonvader) de klanten en het personeel tegen ons werd opgezet. 

Beginnend met het feit dat een relatie tussen twee vrouwen een schande was voor de maatschappij, dat mensen “zoals ons” verboden moesten worden om kinderen te krijgen. En ondertussen kwamen deze mensen meer en meer te weten over ons priveleven door hem. 

Wij zijn bedreigd geweest, onze relatie heeft aan een draadje gehangen door deze mensen. Alles wat we opgebouwd hadden zagen we voor onze ogen verdwijnen door onze eigen familie… 

Na dit jaar begon het personeel te stelen uit de kassa, verdween onze post met rekeningen, is de overlater begonnen met werken in een ander cafe op de hoek waar al het clienteel heen ging om letterlijk te bespreken wat de volgende stappen gingen zijn om het cafe ten onder te laten gaan. 

Er werd achter onze rug om door de overlater en de verhuurder zelfs door leugens plannen gemaakt wat ze konden doen hieraan. 

Het is te zot voor woorden wat hier allemaal gebeurd is. 

Wij hebben deurwaarders thuis gekregen door rekeningen die gewoon nooit in onze handen zijn gekomen omdat mijn schoonvader nog altijd de sleutel had.  

Er kwam ook sinds de zomer nog amper mensen in het cafe door alles wat er gebeurde en gezegd werd. Hoe zou je zelf zijn als je zo'n verhalen hoort over iemand die je niet kent en je enkel die dingen hoort.

We hebben in de zomer het cafe volledig omgegooid en er ons eigen ding van proberen maken. We hebben veel evenementen georganiseerd en echt het beste van onszelf gegeven. Maar het kwaad was hier helaas al geschiet. 

We hebben echt gevochten om er het beste van te maken, het heeft jammer genoeg niet mogen zijn en hebben we vandaag met pijn in ons hart maar toch ook een opgelucht gevoel dat we dit achter ons kunnen laten, de boeken toe gedaan. 
Wat het nog niet allemaal oplost want nu krijgen we een deel van de familie op ons dak door deze beslissing te nemen. 

Maar na deze helse periode moeten we nu even bekomen en enkel naar ons gezin kijken. 

We hadden dit nooit verwacht dat het zo zou lopen, maar jammer genoeg is dit wel bevestigd geweest dat dit vanaf het begin de bedoeling was. Ze zijn enkel vergeten dat ze hier ook onze kinderen mee raken en niet enkel ons. 

We starten deze actie op omdat we hierdoor met problemen achterblijven maar ook om nu eindelijk iets moois te kunnen opbouwen waar we echt van droomde voor heel deze nachtmerrie begon.